Het werk van Co 't Hart wordt gewaardeerd door een groot publiek. Haar bundels met pastorale poëzie beleefden vele herdrukken.
Tijd is kostbaar nu ik oud word, er is niet zoveel meer van. En ik moet mij af gaan vragen: Wat wil ik en wat nog kan. Mijn bezit moet ik verkleinen, wat mijn trots was wordt verdriet. Wat ik wil is niet meer haalbaar, lost zich op in het verschiet. Wat ik kan, dat is te weinig en dat accepteer ik niet. Tussen willen en niet kunnen ligt een levensgrote kloof. En toch vlamt er in de diepte, het onmogelijk geloof dat de tijd straks plaats moet maken voor een eeuwigheid vol licht. Tussen willen en niet kunnen blijft dat stralend in het zicht.
