Simon Gorter (1838-1871), de vader van dichter/schrijver Herman Gorter, vrijzinnig doopsgezind predikant in Aalsmeer en Wormerveer, heeft een bijzonder talent voor de letteren, maar weet als teringlijder dat zijn jaren geteld zijn. Tijdens een lang verblijf in het Zuid-Franse kuuroord Arcachon ontplooit hij zijn literaire carrière. Hij schrijft literaire en kunstkritieken voor De Gids en krantenartikelen voor Het Vaderland en Het Nieuws van den Dag, waarvan hij hoofdredacteur wordt. Velen zien hem als een belangrijke letterkundige en als voorloper van het latere 'new journalism'. De 108 hier uitgegeven brieven geven niet alleen een ontroerend verslag van Gorters gang naar de onafwendbare vroege dood. Ook bieden zij zicht op het Amsterdamse studentenleven, de doperse cultuur in het industriedorp Wormerveer en de tragedie van het te jong gesmoorde gezinsgeluk van hem en zijn geliefde Johanna Lugt. De inleiding belicht de historische achtergronden.
